Persoonlijke Getuigenis

Ik ben opgegroeid in een eenvoudig en evenwichtig christelijk gezin. Tijdens de middelbare school was ik actief in de kerk, maar tijdens mijn studie in Amsterdam voelde ik dat er iets ontbrak in mijn leven. Ik ging op zoek naar de waarheid en de zin van het bestaan. Jarenlang heb ik me verdiept in Zenboeddhisme en yoga. Ik herinner me nog hoe ik op een afgelegen strand van Terschelling in yogahouding probeerde op mijn hoofd te staan om naar de zonsondergang te kijken en één te zijn met de natuur.
In militaire dienst ontmoette ik iemand die over God sprak alsof hij Hem kende. Hij vertelde dat je een levende relatie met God kunt hebben, gewoon met God kunt spreken tijdens je dagelijkse bezigheden, zelfs achter het stuur van een jeep. Ik dacht dat hij mesjogge was, maar toch zette die opmerking mij aan het denken.

Via deze man kwam ik in contact met Open Doors, een zendingsorganisatie die christenen helpt in landen waar vervolging heerst. Ik werd uitgenodigd op een kennismakingsweekend om misschien als vrijwilliger bijbels te brengen naar de vervolgde christenen in Oost-Europa. Het viel me op dat die mensen over God spraken alsof ze een persoonlijke relatie met Hem hadden. Heel anders dan ik gewend was in de kerk.
Hoewel ik me een vreemde eend in de bijt voelde, trok hun geloof me aan en ik verlangde naar net zo’n persoonlijk en concreet geloof als zij hadden. Zij vertelden over wonderen die gebeurden aan de grens en tijdens de gevaarlijke tochten door ‘gesloten’ landen. Aan het eind van het weekend vroeg ik de leider hoe ik zo’n geloof kon krijgen.
“Heel eenvoudig,” zei hij, “laten we samen bidden. Zeg tegen God dat je berouw hebt van je zonden en vraag of Hij die zonden wil vergeven. Zeg dat jij jouw leven in Gods hand wilt leggen en dat je Jezus wilt volgen. Vraag of Hij in je leven, in je hart wil komen.” * 
Zo gezegd, zo gedaan.

Ommekeer
Toen we klaar waren met ons gebed, merkte ik geen verandering. Het was gewoon een bewuste keus geweest om God te volgen. Een moment van bekering. Twee weken later, in een evangelische gemeente, vroeg de prediker wie een bewuste en openbare keus voor Jezus wilde maken. Zo ja, dan moest je naar voren komen. En voor ik het wist, stond ik voor het podium. Toen gebeurde er iets in mij. Voor het eerst sinds mijn kinderjaren moest ik huilen en ik werd een nieuw mens. Opnieuw geboren noemt de Bijbel dat in Johannes 3:1-8.
Natuurlijk hield ik gewoon mijn eigen karakter (met goede en slechte eigenschappen), maar er was een dimensie aan mijn leven toegevoegd. De Bijbel ging voor me leven. Ik voelde me als een uitgedroogde spons en las ’s avonds urenlang in de Bijbel. Ik was in contact gekomen met God. Had het doel bereikt waarvoor een mens geschapen is: met God omgaan als met een Vader, een Vriend.

Sinds die tijd is mijn leven drastisch veranderd. Nu zie ik dat het inderdaad normaal is om in je auto, tijdens een boswandeling, of tijdens de afwas met God te praten. Dat je alles wat je bezighoudt aan God mag vertellen en dat je weet en merkt dat Hij luistert en op zijn tijd je gebeden beantwoordt.
Na die bewuste middag in februari 1971 is het contact met Open Doors blijven bestaan en heb ik tientallen keren bijbels gebracht naar Oost-Europa, China en diverse andere landen. Ik heb verschillende wonderen mogen meemaken aan de zwaar bewaakte grenzen en in de landen zelf. Ik heb gezien hoe God de christenen helpt onder de meest extreme omstandigheden, hoe zwakke mensen volhouden onder vervolging en marteling. Ik heb gezien dat het geloof in God niet gebaseerd is op rationele gronden, maar dat het dieper zit dan het verstand, verankerd in het diepste wezen van de mens. Spot, smaad en zelfs martelingen kunnen daaraan niets veranderen. Ik heb christenen ontmoet die meer dan twintig jaar in strafkampen hebben gezeten en die daaruit zijn gekomen met een rotsvast vertrouwen op God en met een geloof dat net zo reëel en zeker is als de natuur om ons heen.

Het verstand en de wetenschap kunnen zulke dingen niet bewerken, maar alleen de kracht van God. Door die scheppende kracht en door het geloof in Jezus Christus krijg je eeuwig leven, zoals staat in Johannes 3:15, 16, 36. Eeuwig leven betekent niet alleen ‘eeuwig voortleven na de dood’, maar het is ook een kwaliteitsaanduiding: eeuwig met God samenleven als met een Vader, als met je beste Vriend. Dat kwaliteitsleven begint op het moment dat Jezus in je leven komt.

Dat geloof in Jezus Christus bewerkt niet alleen een verandering in het persoonlijk leven, maar zelfs een verandering in de hele maatschappij. In talloze boeken is beschreven hoe door het christelijk geloof maatschappijen zijn veranderd, gevangenissen en bordelen bijna geen klanten meer hadden, politieagenten nauwelijks meer werk hadden te doen. Enkele van zulke boeken gaan over het leven van John Wesley (1703-1791) in Engeland en Charles Finney (1792-1875) in de Verenigde Staten.



Over dat geloof in Jezus Christus wil ik, ter afsluiting, graag Abraham Kuyper (1837-1920) citeren, de oprichter van de universiteit waar ik mocht studeren, die na een leven lang werken en studeren, tijdens een officiële toespraak zei:

“Dit, dit is het, waarom ik,
met de naïviteit van het kindeken,
in stil geloof, voor die Schrift neergebogen,
jubel in mijn ziel en God dank.
Zóóals mijn Heiland aan Mozes en de Profeten geloofde,
zoo en niet anders wensch ik ook aan die Schrift te gelooven.”

 


* Enkele bijbelteksten die dit belichten vanuit Gods kant: Romeinen 3:23, 24;
1 Johannes 2:1b, 2; Openbaring 3:20; Lucas 15:11-24; Johannes 3:1-8.